Πρωτομαγιά 2011-Η αποθέωση της αποχαύνωσης


Αναγνώστες, μετά από πολύ καιρό, καλησπέρα σας. Σήμερα το layout της ανάρτησης δεν θα είναι το κλασικό. Θα σας παραθέσω μερικούς στίχους, στίχους που πιθανώς να έχετε διαβάσει ή να έχετε ακούσει.

«Πάμε» όπως έλεγε και στην διαφήμιση ο Παπανδρέου.

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά
θεωρούνε ταπεινό
να μιλάς για το φαΐ.
Ο λόγος; Έχουνε κιόλας φάει!
Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο
χωρίς να’ χουνε δοκιμάσει κρέας της προκοπής.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε στο σημερινό μήνυμά του πως «μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, τα εύκολα και ωραία λόγια δεν δίνουν λύσεις».

Όντως έχει δίκιο. Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν. Όλες βασίζονται σε πραγματικά υλικά. Όταν όμως το καράβι μπατάρει, μήπως είναι αδαής ο μάγειρας; Μήπως δεν συντονίζει καλά τον Sous-Chef; Μήπως τα υλικά είναι χαμηλής ποιότητας; Μήπως φταίνε όλα μαζί;

Λόγου χάρη, η κουβέντα της αναδιάρθρωσης. Αν και εγώ είμαι κατά της αναδιάρθρωσης, όπως και η κυβέρνηση, ρωτάω με το πτωχό μου το μυαλό. Για ποιον λόγο δεν γίνεται εδώ και 1,5 χρόνο ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ για να μην συζητιέται η αναδιάρθρωση. Ένα κράτος δικαίου που σέβεται τον εαυτό του δεν πολεμά τις φήμες με φήμες αλλά με έργα. Τα μόνα μέτρα που ακούγονται όμως είναι τα ίδια που είχαμε και πριν 5, 10, 20 χρόνια! Δηλαδή έπρεπε να δανειστούμε για να συνεχίσουμε την ήδη υπάρχουσα πολιτική;

Συνεπώς μην απορείτε που συζητιέται η αναδιάρθρωση και φτιάχνετε νόμους για την καταπολέμηση αυτών που ισχυρίζονται ότι η χώρα πάει σε αναδιάρθρωση. Δεν μας έχετε δείξει κάτι καλύτερο. Μην επιδιώκετε την περιφρούρηση του διαδικτύου γιατί δεν είναι υπέρ σας. Επιδεινώνετέ την θέση σας απέναντι σε αυτούς που ισχυρίζονται πως όντως μας έχετε φτάσει στον πάτο της J.Lo. .

Πώς ν’ αναρωτηθούν πούθε έρχονται
και πού πηγαίνουν;
Είναι τα όμορφα δειλινά τόσο αποκαμωμένοι.
Το βουνό και την πλατειά τη θάλασσα
δεν τα ‘χουν ακόμα δει
όταν σημαίνει η ώρα τους.

Βουνά. Αφού τελειώσαμε τους συνταξιούχους, πάμε να δούμε τι μπορούμε να πιάσουμε με την νομιμοποίηση αυθαιρέτων.

Ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη με σύνθημά του την εξάλειψη της διαφοράς, όπως έκαναν με επιτυχία πολλοί προκάτοχοί του. Έχετε χάσει την μπάλα. Στο μπουρδέλο αυτό, όπως το χαρακτήρισε ένας πρώην ποδοσφαιριστής που έκανε ρεζίλι το πολιτικό σύστημα, ένας αμόρφωτος άνθρωπος σε αντίθεση με συνταγματολόγους και κατόχους διδακτορικών, ο Γιώργος Δώνης, βάζετε τάξη επιτείνοντας την παρανομία κατά το δοκούν. Όχι! Τάξη θα μπει όταν θα δηλώσετε «ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ». Όταν όμως το ίδιο το κράτος δέχεται την παρανομία, τότε μην απαιτείτε από τους πολίτες θυσίες γιατί το μόνο που θα έχουν είναι τα σκατά από τα ερίφια τα οποία τους ζητάτε να κρατάνε.

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί,
οι έμποροι φωνάζουν γι’ αγορές,
οι άνεργοι πεινούσαν.
Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται.

Ναι. Πεινάνε και όσοι εργάζονται, δεν είναι απλή μαρξιστική παρτιτούρα, καθ’ ότι ο συγγραφέας του κειμένου υπήρξε ένθερμος Μαρξιστής. Όλοι πεινούν. Ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη με το σύνθημά του που έμεινε στην ιστορία «Λεφτά υπάρχουν». Όντως, λεφτά υπάρχουν και δεν ειρωνεύομαι. Υπάρχουν γιατί όπως είπα πριν, προκαλείτε εσείς οι ίδιοι την παραοικονομία μέσω της διαφθοράς. Ακόμα δεν έχουμε μπει στην καθαρή κρίση και είναι άξιο απορίας γιατί την πληρώνουν πάντα αυτοί που δεν πρέπει. Δεν ανήκουν σε τάξη. Έχουν δημιουργήσει καινούργια. Είναι «οι μετανάστες». Στην Ελλάδα λοιπόν μένουν και φαίνονται -όχι μένουν απλά- τα αποβράσματα, εκείνοι οι οποίοι έχουν φτάσει στα 50 τους, κουρασμένοι από το φάγωμα δανείων και πιστωτικών καρτών, «παραιτημένοι» από την ζωή. Τα νέα μυαλά που έχουν τα αρχίδια να ανεβάσουν την Ελλάδα δεν μπορούν να βρουν προκοπή γιατί δεν τους θέλει η κοινωνία! Η ίδια η βάση αντιστέκεται στην πρόοδο, κατηγορεί τα μέτρα της κυβέρνησης και παράλληλα προωθεί τις αντιδράσεις μερικών ως πανάκεια στις «καθεστωτικές αποφάσεις». Τα μυαλά έχουν φύγει, όμως. Και όσοι εργάζονται και παλεύουν εδώ με νύχια και δόντια, πεινάνε. Πεινάνε γιατί αντιμετωπίζουν στερήσεις άλλων.

Αν δεν το έχετε καταλάβει καλά, κυβερνώντες, αν ποτέ πέσει στις οθόνες σας αυτό το άρθρο, δεν έχω θέμα με την οικονομία. Ή τόσο, εν πάση περιπτώση, με αυτήν. Αλλά με την ανύπαρκτη κοινωνική δικαιοσύνη.

Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι
κηρύχνουν τη λιτότητα,
αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
ζητάνε θυσίες,
οι χορτάτοι μιλάν’ στους πεινασμένους
για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν.
Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο
λεν’ πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό
είναι πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους του λαού!

Είναι ξεκάθαρο. Αναφέρεται σε εσάς και τις ευθύνες σας. Ο λαός δυστυχώς δεν είναι έτοιμος από μόνος του να επαναστατήσει, να αλλάξει στάση εννοώ. Όταν ξεκίνησε η επανάσταση του 1821, οι πλούσιοι και οι έμποροι μαζί με τους πνευματικούς ανθρώπους κινητοποιήθηκαν για να αλλάξει η ελληνική ραγιάδικη κοινωνία. Σήμερα ο καθένας κοιτάει την πάρτη του.

Συμπέρασμα. Αν ο λαός επαναστατήσει μέσω της βίας, πολύ πιθανόν να μην δούμε προκοπή ούτε μετά από 1000 χρόνια. Ακόμα δεν έχει γίνει η παιδεία βίωμα τούτου του λαού. Η ιστορία μας το έχει δείξει ξεκάθαρα. Οι αντιδράσεις ξεκινούν από την μεσαία -τότε-, σήμερα οικονομικά ανώτερη, που όμως έχει παράπονα σημαντικά και δίκαια απέναντι σε αυτό που ανέφερα πριν, την ανύπαρκτη κοινωνική δικαιοσύνη. Αν αυτοί που έχουν λόγο, παραπάνω απ’ ότι ο μέσος πολίτης ή ο τάδε και ο δείνα συγγραφέας, ευτυχώς ή δυστυχώς, κατανοήσουν ότι αυτό που ονομάζεται πολιτιστική κληρονομιά κινδυνεύει, τότε θα υπάρξει πραγματική ανάκαμψη. Ειδάλλως η ιστορία ξανά θα καταγράψει σκηνές άπειρης βίας που όπως και σήμερα, δεν πρόκειται να αποτελέσουν μαθήματα για τους νεότερους.

Όμως ο λαός είναι τόσο άμοιρος; Όχι. Προφανώς και αυτοί που εκλέγει τον εκπροσωπούν. Γι’ αυτό κι εκείνοι του μοιάζουν.

Και δεν μπορεί να κάνει κάτι; Πάλι όχι. Ας ξεκινήσει με το κλείσιμο της τηλεόρασης και το άνοιγμα του διαδικτύου. Όχι με την επιλεκτικότητα των Μ.Μ.Ε. που είναι επακόλουθο σε πολλούς, αλλά αντίθετα με την ανάγνωση όσων περισσότερων γίνονται. Όσο πιο πολλές επιμέρους αλήθειες ακούμε τόσο πιο καλές και υγιείς απόψεις θα έχουμε.

Με λίγα λόγια, αν θα θέλατε να κρατήσετε κάτι από αυτό το άρθρο είναι το εξής. Παρομοιάζω την Ελλάδα με ένα ιδεατό ανθρώπινο σώμα που δεν υπόκειται στους γνωστούς ιατρικούς νόμους. Το κεφάλι (πολιτικοί) τείνει στο -πνευματικό- σάπισμα. Τα άκρα (μεσάζοντες, οι έχοντες και κατέχοντες) είναι παράλυτοι. Όσο λειτουργεί η καρδιά (λαός), το σώμα δεν πεθαίνει. Όμως πρέπει να αλλάξει το αίμα που τροφοδοτεί την Ελλάδα. Πρέπει να αλλάξουν τα μικρά ερυθρά αιμοσφαίρια που κουβαλούν τις ουσίες αυτές. Όταν δεν παίρνουν άλλα αλλαγή, τότε, μία εισβολή ιού, μπορεί να κινητοποιήσει όλους. Με δύο πιθανά αποτελέσματα. Ή την υγεία του σώματος, είτε την απώλειά του.

Εμείς βρισκόμαστε λίγο πριν τον ερχομό του ιού, κατά την διάρκεια της σήψης.

Υ.Γ.: Το κείμενο είναι το «Εγχειρίδιο Γερμανικού Πόλεμου» του Μπέρτολντ Μπρεχτ σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη. Έχει μελοποιηθεί από τον Θάνο Μικρούτσικο με την φωνή του Γιάννη Κούτρα.

Ο γουρλής Φυσικός σας, 1/5/2011.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Αρχείο άρθρων

Αρέσει σε %d bloggers: